Pongpipat's profile( Dump Of Arts ) เธอเป็น...PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
|
( Dump Of Arts ) เธอเป็นคนเดียวเลยที่ใช่เธอเป็นอะไรเลยที่ฝัน2/10/2007 กลับจากปลูกป่า ไม่ได้อัพสะนานเลยสเปชของกระผม ช่วงนี้ก้อมีความสุขดีเพิ่งไปปลูกป่ากะน้องๆที่น่ารักมา ( IM Team ) ได้ผลตอบรับกลับมาค่อนข้างดีในระดับหนึง่ไม่เสียแรงที่เหนื่อยมากๆๆแต่ก้อไม่เปงไรเพื่อน้องเราต้องสู้ ต้องขอบคุณเพื่อนๆทุกคนด้วนที่ช่วยกันกิจกรรมนี้ให้สำเร็จ ขอบคุณมากจิงๆครับ สำหรับทุกสิ่งทุกอย่างที่ทำให้ IM เป็น IM จนได้เราสามารถรวมกันเป็นหนึ่ง ( ถึงตอนนี้จะกว่าๆ ก้อเหอะๆ ) สักวันเราจะเข้มแข็งเราจะสร้าง IM เราให้แข็งแกร่งไม่น้อยหน้าใคร
ใกล้สอบกันแล้วอ่านหนังสือก้อยางไม่ได้อ่าน แต่สอบเสร็จจะไปเกาะช้าง...............( นี่ยางสอบไม่เสร็จเลยวางแผนซะแล้ว )
ปล. - โชคดีในการสอบนะทุกคนรวมถึงผมด้วย
- รักนะจ๊ะจุ๊บๆ ( อิอิ )
11/7/2006 ดวงชะตาของผมคร๊าบคุณว่าตรงไหม ? ผมว่าตรงนะให้ 95%ตุลาคม - รักทุกคนที่รักตัวเอง:.
[IMAGE]
>> ลักษณะทั่วไป รักการพูดคุยเป็นชีวิตจิตใจ รักทุกคนที่รักตัวเอง รักการ >>เจาะเข้าสู่จุดศูนย์กลางของเรื่องต่างๆ ส่วนใหญ่เป็นคนชอบอยู่ท่ามกลางหมู่ >>ผู้คน มีเสน่ห์ สุภาพนุ่มนวล จิตใจและรูปร่างสวยงาม ไม่โกหกเสแสร้ง พูดจา >>เก่งมัดใจคนได้ง่าย เห็นอกเห็นใจคนอื่น ให้ความสำคัญกับเพื่อน ชอบคบหา >>เพื่อนใหม่อยู่เรื่อย ชอบช่วยเหลือคนอื่นแม้ว่าเขาจะไม่ได้ขอให้ช่วย >> เสียใจง่ายก็จริงแต่ไม่ต้องห่วงแป๊บเดียวก็หายเศร้า ชอบฝันกลางวัน ความ >>คิดบรรเจิด แถมยังไม่สนใจว่าชาวบ้านจะคิดยังไง ใจแข็ง มีสัมผัสพิเศษ พูด >>จานุ่มนวล รักและใส่ใจคนอื่น ชอบออกนอกบ้าน ยุติธรรม [IMAGE] การงาน
>>รักการเดินทาง ศิลปะ และวรรณกรรม ผู้ที่เกิดเดือนนี้มักมีความสามารถสร้าง
>>ฐานะตัวเองได้ แต่ไม่ค่อยได้สูงดั่งหวังเพราะไม่ทำอย่างเดียวให้ดีที่สุด >>[IMAGE] ความรัก เป็นคนโรแมนติค เป็นห่วงเป็นใย เนื้อคู่ของคนเดือนนี้เป็น >>คนสูงเพรียว ริมฝีปากเล็กบางถ้าขยันทำงานด้วย ก็จะสมพงษ์กันที่สุดแต่ถ้า >>ขาดจุดนี้ ก็จะอยู่กันไม่นาน และเนื้อคู่มักเป็นคน ปากร้าย หรือพูดมาก >> ขี้หึงหวงแม้จะเจ้าชู้พอกัน คนเกิดเดือนนี้ถ้าอยู่กินกันแล้ว จะมีฐานะดี >>ขึ้น ลูกคนแรกเป็นชายหรือหญิงก็ถือว่าดีทั้งนั้น [IMAGE] ข้อเสีย อารมณ์ >>ร้าย ขี้เหนียว เจ้าอารมณ์ ขี้หึง สุรุ่ยสุร่าย เชื่อคนง่าย สูญเสียความ >>เชื่อมั่นง่ายมาก ค่อนข้างเจ้าชู้ >> >> 10/20/2006 20 ขวบแล้วคร๊าบ มองตามาบนโลกนี้ครบ 20 ปี ส่งสารแม่กะพ่ออ่า เหอะๆๆที่อุตส่าเลี้ยงเรามากว่าจะโตจนครบ 20 เมื่อ 10 ตุลาที่ผ่านมานี้เอง ต้องขอบคุณพี่ๆ เพื่อนๆ น้องๆ ที่ไม่ลืมวันเกิดของผม ( ดีใจว่ะ ) มีทั้งโทรมา sms มาบ้าง แม้ว่าบ้างคนจะหลงวัน ลืมวันบ้าง ก้อไม่เปงไรยังไงก้อขอบใจนะ แต่คนที่ลืมวันเกิดผมก้อไม่เปงไร ( กูโกด ) สาดๆๆๆๆๆๆๆๆแต่วันนั้นใครที่โทรมาเลยไม่ได้คุยกันนาน ขอโทดที คุยกะ......อยู่อ่า อิอิๆๆๆ เพิ่งสอบเสร็จเมื่อวันที่ 5 นี่เองพอสอบเสร็จแม่งกูก้อไปเที่ยวกันเลย ชะอำซะ 2 วัน 1 คืน เมากันปลิ้น แต่น่าเสียดายที่พวกไอ้ใหม่ ไอ้โส ไอ้โอ๊ค ไม่ได้ไปไม่งั้นเละกว่านี้แน่เลยๆ ไม่เปงไรเพื่อนคราวหน้ายังมีอีกหลายรอบ ก้อพวกมึงเสือกเลิกสอบซะนานเลยกูขี้เกียจรออ่า แต่พวกเรายังมีทริปภูกระดึงรอเราอยู่ในวันที่ 6 พฤศจิกายนนี้ รับรองว่าสนุกแน่ๆๆๆ ลืมไปว่า 20 แล้วยังงี้ก้อต้องไปผับกันหน่อยแล้วแหละ ( เหอะๆๆๆ )
เกรดใกล้จะออกแล้วสิน๊าเหอะๆๆกลัวว่ะ แต่ชีวิตก้อต้องเดินต่อไปไม่ว่ามันจะเกิดอะไรขึ้น เราก้อต้องผ่านไปให้ได้ เพื่ออนาคตที่สดใสของวันพรุ่งนี้สักวันต้องเปงวันของกูมึงคอยดู ถึงเกรดจะน้อยนิดแต่ใจอ่าสู้ๆๆโว้ย
ปล. 1. ขอบคุณน๊าที่ไม่ลืมวันเกิดของดั๊มพ์อ่า
2. ของขวัญอ่าชอบมากเลยนะ
3. คิดถึงมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
4. ขอบคุณนะที่รักกัน
9/15/2006 นิยามความรักของผมคร๊าบ นิยามความรักของผมก้อเหมือนกับการที่เราวิ่งตามคนๆหนึ่งอยู่เมื่อเราวิ่ง เขาก้อวิ่ง พอเราวิ่งเร็วขึ้น เขาก้อวิ่งเร็วขึ้น แต่พอเราเริ่มเหนื่อยแรงที่จะวิ่งต่อไปเริ่มหมดลงไปทุกทีทุกที เขาก้อยังวิ่งเร็วขึ้นเร็วขึ้น จนวิ่งห่างจากเราไปเรื่อยๆ ครั้งที่เราล้มลง เขาก้อไม่เคยหยุดแล้วถามเราว่า "เป็นอย่างไงบ้าง ?" ...... "เจ็บตรงไหน ?"..........."เหนื่อยไหม?" ไม่มีคำพวกนี้ออกมาจากปากเขา และถ้าในทางกลับกันล่ะเมื่อเราวิ่งตามคนๆหนึ่งอยู่ เราวิ่ง เขาก้อวิ่ง พอเราวิ่งเร็วขึ้น เขาก้อยังวิ่งเท่าเดิม ( เกือบจะถึงแล้ว ) แต่พอเราเริ่มเหนื่อยเริ่มวิ่งช้าลง เขาก้อแกล้งหยุดพักเพื่อให้เราหายเหนื่อยก่อน ทำให้ระยะห่างระหว่างเราไม่ได้ไกลขึ้นจากเดิมเลย ครั้งที่เราล้มลง เขาก้อหยุดแล้ววิ่งกลับมาถามเราว่า " เจ็บตรงไหน ?"..........."เหนื่อยไหม? " .............."ถ้าเหนื่อยก้อหยุดวิ่งเถอะแล้วเราสองคนก้อจับมือไปด้วยกันดีกว่านะ"
ถ้าเป็นคุณคุณคิดว่าคุณต้องการตามหาคนแบบไหนอยู่ สำหรับผมแล้วผมต้องการแค่คนที่เขารักผมและผมก้อรักเขา และในบางเวลาที่ผมท้อแท้ ผิดหวัง เสียใจ คนๆนั้นก้อจะอยู่ข้างผมคอยเป็นกำลังใจให้ผม อาจมีแค่คำพูดง่ายๆ ที่ผมต้องการฟังมาตลอดคือ "เป็นไรไป ?"............"ไม่เป็นไรนะ ?"......."เราเป็นห่วงนะ" ก้อแค่คำแค่นี้เองที่ผมต้องการจะฟัง
ปล. หากวันนี้คุณยังไม่ได้บอกรักใคร เชื่อผมเถอะครับ....บอกเขาไปเถอะแม้ว่าคำตอบนั้นจะเป็นอย่างไร จะสุข เศร้า สมหวัง ผิดหวัง ก้อตามมันยังดีกว่าที่คุณจะเก็บคำว่า " รัก " คำนี้ไว้ตลอดไป ส่วนผมก้อยังหวังว่าสักวันจะได้ยินคำว่ารักจากใครสักคนที่รู้สึกอย่างนั้นกับผมจริงๆ.... 8/17/2006 ความเหงาที่ยังมีอยู่เพิ่งจบจากงานเปิดโลกเทคโนเห็นแล้วก้อเหนิ่อยใจอ่าน้องก้อมาทำงานกันน้อย เพื่อนก้อมาทำงานกันน้อยเซ็งมากๆ ไม่พูดเรื่องงานดีกว่าอยากพูดเรื่องเกี่ยวกับตัวเองอ่า เหงาเนอะมึง! ขอบ่นหน่อยไม่รู้จะระบายให้ใครฟัง บ่นไปมันก้อหาว่ามึงเลือกมากอ่า ทำไงได้ว่ะก้อคนที่กูชอบเขาก้อไม่ชอบกู และกูก้อไม่มั่วนะมึงจะได้ไปทางโน้นที ทางนี้ที หากกูจะมีแฟนสักคนก้ออยากมีให้มันดีๆอ่า แบบว่าอยู่กานนานๆเท่าที่จะนานได้แต่ก้ออย่างว่าแหละ พอเราเริ่มจะจริงจังกับใครสักคน คนๆนั้นก้อจะหายจากชีวิตเราไป ไม่รู้เหมือนกานว่าจะทำไงดีที่จะทำให้เรามีคนที่เราต้องการมาอยู่ข้างๆกาย เป็นเพื่อนคุยยามเหงา เป็นเพื่อนกินข้าวตอนเราหิว เป็นคนงอนเราตอนเราอยากง้อ เป็นคนชวนเราไปดูหนังบ้าง ก้อประมาณเนี่ยที่ต้องการ แต่จริงๆเราอาจจะเป็นคนผิดก้อได้ที่ไม่ได้ตัดสินใจกับใครสักคน เอาล่ะจากนี้ไปท่ามีใครทำให้เราหวั่นไหวได้ จะสัญญาว่าจะไม่ยอมทิ้งสิ่งที่ดีๆไปไม่ให้มันหายไปเหมือนเคย แต่ถ้าเขาเข้ามาแล้วไม่คิดอะไรอ่านะขอร้องแหละ อย่าทำให้เราคิดอะไรไปมากกว่านี้เลย บอกกันตรงๆได้ไหมว่าไม่คิดอะไรจะได้ไม่เจ็บ มีคนเคยบอกว่าชีวิตของคนเราก้อเหมือนกับละคร แต่ชีวิตเราอ่ายิ่งกว่าละครอีกเพราะละครอะไรว่ะแม่งเศร้าทั้งเรื่องว่ะ โหดร้ายไปแล้ว!!!!!
กูอยากมีแฟนแล้วว่ะ 7/28/2006 ความรู้สึกของคนคนนึง ตอนนี้ไม่ได้อัพบ็อคเลยก้อมัวแต่สอบ Mid อ่าไม่มีเวลาเลย นี่ก้อแวบมาอัพนิดหน่อย เบื่อๆ อ่า มีหลายเรื่องที่ทำให้รู้สึกเบื่อ เอาตั้งแต่เรื่องเรียน ทำไมนับวันมันถึงเรียนยากอย่างนี้อ่าแต่ก้อต้องขยันขึ้นมากมาย จนใกล้จะบ้าแล้วเคยบอกตัวเองไว้ว่า " ชีวิตกูอ่าก้อต้องการทำอะไรมากกว่าอ่านหนังสือนะ " แต่พอพูดจบแม่งก้อต้องไปอ่านหนังสืออยู่ดีเพราะกลัวๆๆๆๆๆๆๆๆๆ เหอะๆๆๆๆๆ มาถึงเรื่องเบื่อเรื่องต่อไปเรื่องเพื่อน สาดๆๆๆ " เพื่อนแม่งทิ้งกูไปมีแฟนหมดเลย " แต่ก้อไม่เปงไรไว้กูมีมั้ง แล้วเมื่อไหร่ว่ะ ทำไมคนที่เราตามหามันช่างยากเย็นอย่างนี้ เหงานะโว้ยเวลาที่แม่งต้องอยู่คนเดียว แอบอิจฉาเล็กๆ ที่เห็นแม่งสวีตวิดวี๊วกาน แต่ไม่เปงไรเพื่อนมานมีความสุขก้อดีแล้ว กูก้อดีใจด้วยและขอให้มึงมีความสุขกันนานๆ โดยเฉพาะไอ้คู่สุดท้ายเนี่ย (ใหม่กับเก๊ะ ) เปงห่วงที่สุดแล้ว แต่ก้อโตๆกันแล้วดูแลตัวเองแล้วกาน
สุดท้ายนี้อยากบอกไว้ว่า " กูยังเปงเพื่อนพวกมึงนะ อย่าลืมล่ะไอ้สาด "
ปล. รอไว้วันที่กูเจอคนที่รักกูก่อนเหอะๆ 6/24/2006 เปิดเทอมแล้วคร๊าบว้า! เริ่มเปิดเรียนแล้วกิจกรรมรับน้องก้อเริ่มกันเลยทีเดียว ในที่สุดก้อได้รู้ว่า " กรูไม่มีน้องรหัสว่ะ " เหอะๆๆ ซวยไปแต่ก้อดีไม่มีก้อไม่เปลือง เพื่อนก้อไม่แกล้งน้องกรู รับน้องอ่าเหนื่อยว่ะ แม่งนอนแค่วันล่ะไม่เกิน 2 ชั่วโมงกูอยากตาย แต่ไม่เปงไร " ทำเพื่อนน้อง " คำนี้ยอดฮิต คุยเรื่องเรียนต่อ เปิดมาเจอ stat ก้อเจอแต่ภาษาพ่อภาษาแม่ทั้งเล่มเลย ปวดหัวกานไป ไม่รู้จะเขียนอาไรอ่า ชีวิตมันก้อเดินไปตามทางเดินเดิมๆ คนที่จะมาเดินด้วยก้อไม่มี ยิ่งฝนตกนะขอบอกเลยฤดูนี้แย่สุดๆ เหงาโครต เปียกโครต ( ไม่มีคนกางร่มให้ตอนขี่รถอ่า ) อิอิ บ่นไปก้อเท่านั้นมานก้อเดิมๆๆแหละ เบื่อแหละไปดีกว่า 5/30/2006 กลับมามอแล้ว หลังจากที่กลับบ้านได้ 1 อาทิตย์ ก้อได้กลับมาที่มหาลัยที่รักเหมือนเดิม ตามคำเรียกร้องของเพื่อนๆให้มาทำงานได้แล้วทั้งงานที่คณะก้อเยอะ งานที่เอกก้อเยอะ ท่าทางจะเหนื่อยอ่า แต่ก้อไม่เปงไรคิดซะว่าทำเพื่อนน้อง ก้อได้แต่หวังว่าน้องคนจะชอบในสิ่งที่พวกเพ่ได้เตรียมงานไว้ให้ พอมาถึงจุดนี้แล้วก้อต้องบอกว่า ไม่ง่ายเลยที่จะเปงเพ่เนี่ย เพิ่งเข้าใจความรู้สึกที่พวกเพ่เตรียมไว้ให้เราแล้ว ขอบคุงนะครับ !!!
ได้ข่าวมาใหม่ว่าในที่สุดแล้วเราก้อมีน้องโรงเรียนแล้วแหละ เหอะๆๆ ดีใจว่ะที่มีน้องเนี่ยเคยพูดไว้กับไอ้ติ๊กเสมอว่า " จะมีน้องโรงเรียนไหมว่ะ " สุดท้ายก้อมีน้องโรงเรียนมาจนได้อย่างงี้ต้องเลี้ยง!!!!! และต้องบอกน้องๆทุกคนว่า
" ศิลปากร ยินดีต้อนรับคร๊าบ !!!! "
สุดท้ายนี้อยากจะบอกน้องๆทุกคนว่า ไม่ว่าน้องจะเป็นใคร มาจากไหน ครอบครัวเป็นอย่างไร ไม่สำคัญเพราะว่ามาอยู่ที่ศิลปากรแห่งนี้แล้ว เราก้อคือ " พี่น้องกัน " น๊า............
5/20/2006 พรุ่งนี้กลับบ้านแล้ว เมื่อวานไปสอบมาเป็นวิชาช่วยทำข้อสอบกันสนุกสนาน อาจารย์บอกว่าได้ A ทุกคนงงไปเลยขนาดยางไม่ไดสอบนะเนี่ย ไม่รู้ว่าจะจิงหรือเปล่าขอให้เปงจิงเถอะสาธุ สอบเสร็จตอนกลางคืนมีปาร์ตี้นิดหน่อย พีทเพื่อนเราเลี้ยงวันเกิดย้อนหลัง ก็ขอขอบคุงมันด้วยล่ะกานเหอะๆ เละเลยๆ...................
ตื่นมาวันนี้แม่โทรมาตอน 8 โมง ว้า....แม่จะรู้ไหมนะว่าลูกนอนก้อตี 5 แล้วจะรับได้ไงก้อเลยนอนต่อไปตื่นมารับโทรสับอีกทีก้อบ่าย 2 เหอะๆ.........."กลับพรุ่งนี้เหรอลูก" คำถามของแม่เหมือนรู้ใจอ่านะแต่กลับบ้านไปไม่กี่วันก้อกลับมาอีกแล้ว หวังว่าอยู่บ้านคงมีประโยชน์มากกว่าอยู่นี่นะ จะลองอ่านหนังสือเตรียมเรียนดูบ้างเหมือนที่พี่ชายที่เคารพบอกไว้ จะพยามครับเพ่...........
สุดท้ายนี้คิดถึงเพื่อนทุกคนเลยนะ................แล้วเจอกัน
5/17/2006 จะได้เปงพี่กะเขาแล้ว ตอนนี้กิจกรรมเริ่มมาแล้วใกล้เข้ามาแล้วนะที่จะได้มีน้องรหัส หรือจะไม่มีน้องรหัส ( ก้อไม่รู้ ) ชีวิต 1 ปี ในมหาลัยแห่งนี้ช่างมีเรื่องราวมากมายจิงๆ ทั้งเรื่องทุกข์ สุข สนุก เศร้า เหงา มันส์ ฮา มีมาทุกรสชาติ
ถ้าใครไม่ได้มาอยู่ก้อคงไม่รู้เหรอกว่า " ศิลปากรมีดีกว่าที่คุณคิด " ผมก้อคิด เหอะๆๆ ว่าไปว่ามาก้อดีมากๆเลยที่ได้มาอยู่ที่นี่ ถ้าไปอยู่ที่อื่นคงไม่ได้เปงดั๊มพ์คนนี้แน่เลย ต้องขอบคุณมหาลัยศิลปากร คณะวิศวกรรมศาสตร์และเทคโนโลยีอุตสาหกรรม ขอบคุณเพ่ๆทั้งในคณะและนอกคณะ ขอบคุณเพื่อนๆทั้งที่ยังคุยกันอยู่และเพื่อนที่ไม่ได้คุยกันแล้ว
23 พ.ค ลงทะเบียนแล้วนะ
7 มิ.ย. ยืนยันได้
ส่วนเรื่อง(ความรัก)ที่ผ่านๆมาในปี 1 นั้น ก้อจะผ่านไป บางเรื่องที่น่าจดจำ............และบางเรื่องที่ไม่น่าจดจำเลย(แม่งไม่ควรเกิดขึ้นเลย) แต่อย่างว่าเราไม่มีสิทธิ์บังคับใจใครและก้อใครไม่มีสิทธิ์บังคับใจเรา ก้อขอขอบคุณความรู้สึกดีๆที่เคยมีให้กันมา แต่ในที่สุดแล้ว 1 ปีผ่านไปก้อไม่เกิดอารายขึ้น ดั๊มพ์ก้อยางต้องอยู่อย่างเหงาๆเหมือนเดิม ก้อได้แต่หวังไว้ว่าสักวันสิ่งที่เรารอคอย...........คงจะมาถึง 5/8/2006 ใกล้จบซัมเมอร์แล้ว!ก้อใกล้จะจบซัมเมอร์แล้วอ่า เราก้อใกล้ที่จะขึ้นปี 2 ขึ้นมาทุกที
อีกไม่กี่วันข้างหน้าจากน้องเล็กที่สุดในมหา'ลัย ก้อจะเปงเพ่ขึ้นมาอีกปี
ว้าว
.
.
.
.
แก่ขึ้นอีปีและถ้าเปงไปได้ไม่อยากให้ใครเรียกเพ่เลย
 จิงจิ๊ง
----------------------------------------------------
จากนี้ไปจะตั้งใจเรียน เพื่อนพ่อแม่ พี่น้อง ชาวสระบุรี อิๆๆๆ
แต่อย่างไรก้อตามแต่ก้อจะพยามสู้ต่อไปไม่ว่าอุปสรรคนั้นจะยากลำบากสักแค่ไหน
อุปสรรคข้างหน้า จะหนักหนาสากัน
เราก้อจะต้องเดินต่อไป
The show must go on .
 5/2/2006 การเริ่มต้นครั้งใหม่ที่สำคัญ ไม่รู้เป็นอะไรเหมือนกันนะ ชีวิตช่วงนี้มันช่างแย่ซะเหลือเกินแย่ซะจนอยากจะเป็นคนใหม่ ทำอะไรใหม่ๆให้ชีวิตซะบ้าง
ถ้าจะพูดเรื่องแย่ๆในชีวิตตอนนี้อะเหรอก้อคงจะเป็นเรื่องเรียนล่ะมั้ง
เกรดที่เคยหวังไว้ คะแนนที่คาดหวังกันมันทำไมช่างห่วยแตกอย่างนี้ว่ะ
เฮ้อ!!!!
เหนื่อยใจ!!!!
ถ้าเป็นเรื่องความรักอะมันก้อแย่อย่างนี้มาตั้งนานแล้ว
มีคนที่เข้ามาและก้อผ่านไป
เหมือนเพลง
"พบเพื่อเพียงผ่าน" ของซีล
มั้ง!!!!
เราเองก้อได้แต่คาดหวังไว้ว่าสักวันนะคงจะพบคนที่รักเราจริงพร้อมที่จะเดินไปเคียงข้างเรา
เราก้อคงไม่ต้องการอะไรมากมายจากคนๆนั้นเหรอกก้อแค่
"ขอให้เรารักเค้าและเค้าก้อรักเรา"
แค่นั้นก้อพอ
จริงจริ๊ง+++++++ |
|
|||
|
|
+%e0%b9%80%e0%b8%98%e0%b8%ad%e0%b9%80%e0%b8%9b%e0%b9%87%e0%b8%99%e0%b8%84%e0%b8%99%e0%b9%80%e0%b8%94%e0%b8%b5%e0%b8%a2%e0%b8%a7%e0%b9%80%e0%b8%a5%e0%b8%a2%e0%b8%97%e0%b8%b5%e0%b9%88%e0%b9%83%e0%b8%8a%e0%b9%88%e0%b9%80%e0%b8%98%e0%b8%ad%e0%b9%80%e0%b8%9b%e0%b9%87%e0%b8%99%e0%b8%ad%e0%b8%b0%e0%b9%84%e0%b8%a3%e0%b9%80%e0%b8%a5%e0%b8%a2%e0%b8%97%e0%b8%b5%e0%b9%88%e0%b8%9d%e0%b8%b1%e0%b8%99+-+Windows+Live&referrer=){kind=small}
